Kijk. Als er rails waren…. Dan was er allemaal ook geen kunst aan. Alsof er in zo’n school alleen maar de ict een beetje lomp op z’n zij ligt, en het enige dat de ict-coördinator hoeft te doen is om dat met een hefboompje eventjes rechtop te wippen. Een glanzend nieuwe trein die op stalen spoorstaven gekanteld wordt, voorzien van nieuwe dwarsliggers. NEE meneer, mevrouw. Het staat nog lang niet op de rails. Er ligt een stuk on-ontgonnen woestijn, nee, een MOERAS. Het moet drooggelegd worden, want alles wat je daar in zet verdwijnt binnen een half jaar bubbelend onder het oppervlak. En dwarsliggers ? Ja, die zijn er genoeg. Maar niet van de bruikbare soort.

Voor er iets ook maar een beetje vooruit rolt moet het terrein verkend worden, dalen opgevuld , bergtoppen afgevlakt en ja, soms zelfs tunnels geboord worden door massief graniet..

Op de rails zetten geeft dat allemaal niet in de volle omvang weer. Het hele beeld van rails suggereert dat er een uitgestippeld proces bestaat en dat alle scholen – als ze er aan toe zijn – zullen moeten doorlopen. En volgens mij bestaat er geen Universeel Eindstation. De ene school heeft voor ogen dat ieder lokaal van een activeboard voorzien moet worden. De volgende zal niet rusten voor elke leerling en docent met een notebook computer rondloopt. Een derde school zoekt naar een nieuw soort didactiek die alleen met een bepaalde Electronische Leeromgeving ingevoerd kan worden. Voor je zover bent moeten ook alternatieve benaderingen gezocht worden. Niet altijd is de Eurostar of de Thalys de beste oplossing voor het vervoersprobleem in mijn organisatie. Nog best kans dat het een draagvleugelboot wordt. Fietsen is ook heel gezond.